مشکل، ندانستنِ راه نیست.
ندیدنِ کلِ نقشه است.

پاییز ۱۳۹۸، یک دانشجوی سال‌آخر دندان‌پزشکی در شیراز نزدیک دو سال بود که وقتش را صرف یک کار عجیب می‌کرد: خواندن آیین‌نامه‌های رسمی بوردهای دندان‌پزشکی کشورهای مختلف، و گفت‌وگو با هر همکاری که این مسیر را رفته بود. دلیلش ساده بود — هر بار که کسی می‌پرسید «برای آلمان از کجا شروع کنم؟»، پاسخ‌هایی که در دسترس بود یا تبلیغ بود یا شنیده.

اولین همایش در مهر ۱۳۹۸ در شیراز برگزار شد. ۱۳۰ نفر ثبت‌نام کردند و بسیاری‌شان از شهرهای دیگر آمده بودند. قرار بود همایش بعدی در اصفهان باشد؛ کرونا آمد و آن را لغو کرد. همایش اصفهان تبدیل شد به اولین وبینار، و نوروز ۱۳۹۹ با ۳۵۰ شرکت‌کننده از سراسر کشور برگزار شد.

بعد از آن کارگاه‌های آلمان آمدند — یکی برای پزشکان و یکی برای دندان‌پزشکان. سپس همایش «مقدمات» با ۱۸۰ دانشجو، که خودش از یک مشکل واقعی متولد شد: بسیاری از کسانی که می‌خواستند در کارگاهی شرکت کنند، هنوز نمی‌دانستند اصلاً کدام کشور را باید انتخاب کنند. نوروز ۱۴۰۰ نام برند از «دنتیست اپلای» به آر ایکس اپلای تغییر کرد، چون مخاطب دیگر فقط دندان‌پزشک نبود.

از آن زمان تا امروز، ده‌ها وبینار و کارگاه برگزار شده است. شکل کار عوض شده — امروز به‌جای سالن، صفحه‌های کشوری و وبلاگ و دوره‌ها — اما سؤال همان سؤال است.